Economische analisten stellen dat de beslissing van Safran om in Marokko een fabriek te bouwen voor vliegtuiglandingssystemen een belangrijk keerpunt vormt voor de nationale luchtvaartindustrie. Volgens hen bevestigt het project de groeiende rol van het koninkrijk als regionale hub voor hoogwaardige industriële productie.

Lees ook: Marokko versterkt luchtvaartpositie met nieuwe Safran-fabriek voor landingssystemen

Koning Mohammed VI presideerde vrijdag over de lancering van het project, dat wordt gerealiseerd in Midparc, een geïntegreerd industrieplatform voor luchtvaart- en aerospace-activiteiten nabij Casablanca. De investering wordt gezien als onderdeel van een bredere, staatsgedreven strategie om de industriële integratie te versterken en de afhankelijkheid van buitenlandse productie te verminderen.

Lees ook: Volkswagen vergelijkt Zuid-Afrika met Marokko bij nieuwe investeringskeuzes

Mehdi El Fakir, economisch analist, verklaarde dat Marokko een kwalitatieve verschuiving doormaakt in zijn industriële strategie, met name in de luchtvaartsector. Hij wees erop dat Safran al jarenlang actief is in Marokko en dat deze langdurige aanwezigheid wijst op een strategisch partnerschap dat steeds verder verdiept wordt.

Volgens El Fakir is er een duidelijke trend zichtbaar waarbij meer productieactiviteiten naar Marokko worden verplaatst. Dit moet leiden tot een hogere lokale integratie, met als langetermijndoel om tegen 2030 een volledig binnenlandse vliegtuigproductieketen op te bouwen.

Vertrouwen in infrastructuur en stabiliteit

Idriss El Fina, eveneens economisch expert, stelde dat de keuze van Safran internationale vertrouwen weerspiegelt in de Marokkaanse infrastructuur, de kwaliteit van de arbeidskrachten en de macro-economische stabiliteit. Volgens hem zou een investering van dit niveau niet mogelijk zijn zonder een aantrekkelijk ondernemingsklimaat en infrastructuur die voldoet aan internationale normen.

El Fina benadrukte bovendien het strategische belang van de locatie in Nouaceur, dicht bij een internationale luchthaven. In de luchtvaartindustrie worden componenten vanwege hun hoge waarde en technische gevoeligheid vrijwel uitsluitend per vliegtuig vervoerd.

Hij voegde eraan toe dat Marokko’s politieke stabiliteit en langetermijnvisie doorslaggevend waren in de keuze van Safran, boven andere potentiële bestemmingen zoals Tunesië, Egypte, Griekenland en Turkije. Daarbij wees hij op wat hij een “positieve paradox” noemde: ondanks dat de Marokkaanse luchtvaartvloot sterk leunt op Amerikaanse Boeing-toestellen, kiest een grote Europese groep ervoor om strategisch te investeren in Marokko.

De analisten verwachten dat het project honderden directe banen zal opleveren, naast indirecte werkgelegenheid. Daarnaast zou het bijdragen aan de overdracht van geavanceerde expertise naar Marokkaanse technici en ingenieurs, waardoor de sector structureel versterkt wordt.

Safran-investering geldt als grote impuls voor Marokkaanse luchtvaartindustrie